onverbeterlijk

Néerlandais

Étymologie

De on- (préfixe négatif) et verbeteren (= corriger).

Adjectif

onverbeterlijk

  1. Incorrigible, indécrottable.
    • Je bent een onverbeterlijke wijsneus.  (Pieter Aspe, Zonder spijt)
      La traduction en français de l’exemple manque. (Ajouter)
    • onverbeterlijke heidenen
      d’indécrottables païens.

Taux de reconnaissance

En 2013, ce mot était reconnu par[1] :
  • 99,2 % des Flamands,
  • 98,9 % des Néerlandais.


Prononciation

Références

  1. Marc Brysbaert, Emmanuel Keuleers, Paweł Mandera et Michael Stevens, Woordenkennis van Nederlanders en Vlamingen anno 2013: Resultaten van het Groot Nationaal Onderzoek Taal [≈ Reconnaissance du vocabulaire des Néerlandais et des Flamands 2013 : résultats de la grande enquête nationale sur les langues], Université de Gand, 15 décembre 2013, 1266 pages. → [archive du fichier pdf en ligne]