oratus
Latin
Étymologie
Nom commun
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | oratŭs | oratūs |
| Vocatif | oratŭs | oratūs |
| Accusatif | oratum | oratūs |
| Génitif | oratūs | oratuum |
| Datif | oratūi ou oratū |
oratibus |
| Ablatif | oratū | oratibus |
oratus \Prononciation ?\ masculin
Forme de verbe
| Cas | Singulier | Pluriel | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Masculin | Féminin | Neutre | Masculin | Féminin | Neutre | |
| Nominatif | oratus | orată | oratum | oratī | oratae | orată |
| Vocatif | orate | orată | oratum | oratī | oratae | orată |
| Accusatif | oratum | oratăm | oratum | oratōs | oratās | orată |
| Génitif | oratī | oratae | oratī | oratōrŭm | oratārŭm | oratōrŭm |
| Datif | oratō | oratae | oratō | oratīs | oratīs | oratīs |
| Ablatif | oratō | oratā | oratō | oratīs | oratīs | oratīs |
oratus \Prononciation ?\
- Participe passé de oro.
Références
- « oratus », dans Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 → consulter cet ouvrage