orilná
: orilna
Étymologie
- Dérivé de orilna (« broche »).
Verbe
| Personne | Présent | Passé | Futur |
|---|---|---|---|
| 1re du sing. | orilná | orilnayá | orilnatá |
| 2e du sing. | orilnal | orilnayal | orilnatal |
| 3e du sing. | orilnar | orilnayar | orilnatar |
| 1re du plur. | orilnat | orilnayat | orilnatat |
| 2e du plur. | orilnac | orilnayac | orilnatac |
| 3e du plur. | orilnad | orilnayad | orilnatad |
| 4e du plur. | orilnav | orilnayav | orilnatav |
| voir Conjugaison en kotava | |||
Prononciation
- France : écouter « orilná [orilˈna] »
Références
- « orilná », dans Kotapedia