ornativus
Latin
Étymologie
Adjectif
| Cas | Singulier | Pluriel | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Masculin | Féminin | Neutre | Masculin | Féminin | Neutre | |
| Nominatif | ornativus | ornativă | ornativum | ornativī | ornativae | ornativă |
| Vocatif | ornative | ornativă | ornativum | ornativī | ornativae | ornativă |
| Accusatif | ornativum | ornativăm | ornativum | ornativōs | ornativās | ornativă |
| Génitif | ornativī | ornativae | ornativī | ornativōrŭm | ornativārŭm | ornativōrŭm |
| Datif | ornativō | ornativae | ornativō | ornativīs | ornativīs | ornativīs |
| Ablatif | ornativō | ornativā | ornativō | ornativīs | ornativīs | ornativīs |
ornativus \Prononciation ?\
Références
- « ornativus », dans Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 → consulter cet ouvrage