ostentarius

Latin

Étymologie

Dérivé de ostentum prodige »), avec le suffixe -arius.

Adjectif

Cas Singulier Pluriel
Masculin Féminin Neutre Masculin Féminin Neutre
Nominatif ostentarius ostentariă ostentarium ostentariī ostentariae ostentariă
Vocatif ostentarie ostentariă ostentarium ostentariī ostentariae ostentariă
Accusatif ostentarium ostentariăm ostentarium ostentariōs ostentariās ostentariă
Génitif ostentariī ostentariae ostentariī ostentariōrŭm ostentariārŭm ostentariōrŭm
Datif ostentariō ostentariae ostentariō ostentariīs ostentariīs ostentariīs
Ablatif ostentariō ostentariā ostentariō ostentariīs ostentariīs ostentariīs

ostentarius \Prononciation ?\

  1. Relatif aux prodiges.
    • Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)

Références