pòc
Étymologie
- Du latin paucus.
Adverbe
| Adverbe |
|---|
| pòc \pɔk\ |
pòc \pɔk\ (graphie normalisée)
- (Gascon) Peu.
Variantes dialectales
- pauc (Languedocien)
Adjectif
| Nombre | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Masculin | pòc \ˈpɔk\ |
pòcs \ˈpɔt͡s\ |
| Féminin | pòca \ˈpɔ.ko̞\ |
pòcas \ˈpɔ.ko̞s\ |
pòc \pɔk\ (graphie normalisée)
- (Gascon) Petit, peu considérable, faible.
a pòca pregondor
- à faible profondeur
que i a pòca causa
- il n’y a pas grand chose
- (Gascon) Peu nombreux
pòcas hemnas
- des femmes peu nombreuses
Dérivés
- per pocas que (« pour peu que »)
Nom commun 1
| Singulier | Pluriel |
|---|---|
| pòc \ˈpɔk\ |
pòcs \ˈpɔt͡s\ |
pòc \pɔk\ masculin (graphie normalisée)
- (Gascon) Tisonnier.
Nom commun 2
| Singulier | Pluriel |
|---|---|
| pòc \ˈpɔk\ |
pòcs \ˈpɔt͡s\ |
pòc \pɔk\ masculin (pour une fille, on dit : pòca) (graphie normalisée)
Paronymes
Références
- Congrès permanent de la lenga occitana, 20 dictionnaires occitans en ligne, XIX - XX s → consulter cet ouvrage
- Patric Guilhemjoan, Elisa Harrer Diccionnari Occitan / Francés (Gasconha), 3 tòmes (A-D ISBN 978-2-86866-159-3, E-N ISBN 978-2-86866-160-9, O-Z ISBN 978-2-86866-161-6), Per Noste, 2020