pacifický
Étymologie
- Du latin pacificus avec le suffixe -ský. Voir mírumilovný pour le sens de « paisible, qui aime la paix »
Adjectif
| nombre | cas \ genre | masculin | féminin | neutre | |
|---|---|---|---|---|---|
| animé | inanimé | ||||
| singulier | nominatif | pacifický | pacifická | pacifické | |
| vocatif | pacifický | pacifická | pacifické | ||
| accusatif | pacifického | pacifický | pacifickou | pacifické | |
| génitif | pacifického | pacifické | pacifického | ||
| locatif | pacifickém | pacifické | pacifickém | ||
| datif | pacifickému | pacifické | pacifickému | ||
| instrumental | pacifickým | pacifickou | pacifickým | ||
| pluriel | nominatif | pacifičtí | pacifické | pacifická | |
| vocatif | pacifičtí | pacifické | pacifická | ||
| accusatif | pacifické | pacifická | |||
| génitif | pacifických | ||||
| locatif | pacifických | ||||
| datif | pacifickým | ||||
| instrumental | pacifickými | ||||
pacifický \pat͡sɪfɪt͡skiː\ (comparatif : pacifičtější, superlatif : nejpacifičtější)
- Pacifique, de l’océan Pacifique.
Pacifický oceán.
- La traduction en français de l’exemple manque. (Ajouter)
Synonymes
Apparentés étymologiques
- Pacifik (« océan Pacifique »)
Références
- Ústav pro jazyk český, Akademie věd ČR, v.v.i., 2008–2025 → consulter cet ouvrage