pana
Français
Forme de verbe
| Voir la conjugaison du verbe paner | ||
|---|---|---|
| Indicatif | ||
| Passé simple | ||
| il/elle/on pana | ||
pana \pa.na\
- Troisième personne du singulier du passé simple de paner.
Prononciation
- Paris (France) : écouter « pana [Prononciation ?] »
Homophones
Anagrammes
→ Modifier la liste d’anagrammes
Voir aussi
- pana sur Wikipédia
Espagnol
Étymologie
- Du français panne.
Nom commun
pana \Prononciation ?\ féminin
- Velours côtelé.
Había sacado de alguna parte, escamoteando el paquete, un cigarrillo sin filtro tan arrugado como su viejo gabán y sus pantalones de pana.
— (Arturo Pérez-Reverte, El Club Dumas, 1993, éd. 2007)
- (Chili) Panne (avarie).
- (Porto Rico) Fruit de l’arbre à pain.
- (Venezuela) (Familier) Ami, mec.
Références
- Real Academia Española, Diccionario de la lengua española, 23e édition → consulter cet ouvrage
Étymologie
- Étymologie manquante ou incomplète. Si vous la connaissez, vous pouvez l’ajouter en cliquant ici.
Nom commun
| Latin | Syllabaire |
|---|---|
| pana | ᐸᓇ |
pana \pa.na\
- Couteau à neige.
- ᐊᖑᑎᓂᑦ ᐃᖃᓗᐃᑦ ᓯᕗᓪᓕᖅᐸᐅᓚᐅᖅᐳᖅ $2-ᑕᐅᓴᑖᖅᑐᑎᒃ ᐊᒻᒪᓗ ᓴᕕᓐᓂᑦ ᐸᓇᓂᑦ. Angutinit Iqaluit sivulliqpaulauqpuq $2-tausataaqtutik ammalu savinnit pananit.
- Dans la catégorie "homme", Iqaluit est arrivé à la première place : 2000 $ et des couteaux à neige comme prix. — (Hansard de l’assemblée législative du Nunavut. Source no 20040601).
- ᐊᖑᑎᓂᑦ ᐃᖃᓗᐃᑦ ᓯᕗᓪᓕᖅᐸᐅᓚᐅᖅᐳᖅ $2-ᑕᐅᓴᑖᖅᑐᑎᒃ ᐊᒻᒪᓗ ᓴᕕᓐᓂᑦ ᐸᓇᓂᑦ. Angutinit Iqaluit sivulliqpaulauqpuq $2-tausataaqtutik ammalu savinnit pananit.
Variantes
| Latin | Syllabaire |
|---|---|
| savik | ᓴᕕᒃ |
Synonymes
| Latin | Syllabaire |
|---|---|
| aputisiut | ᐊᐳᑎᓯᐅᑦ |
Étymologie
- (Nom commun 1) Variante de penne.
- (Nom commun 2) Du latin panus.
- (Nom commun 3) Du latin penna.
- (Nom commun 4) Étymologie manquante ou incomplète. Si vous la connaissez, vous pouvez l’ajouter en cliquant ici..
- (Nom commun 5) Étymologie manquante ou incomplète. Si vous la connaissez, vous pouvez l’ajouter en cliquant ici..
Nom commun 1
| Singulier | Pluriel |
|---|---|
| pana \'pa.no̯\ |
panas \'pa.no̯s\ |
pana \'pa.no̯\ féminin (graphie normalisée)
- () Panne, état stationnaire d’un bateau sur la mer.
- (Mécanique) Panne (véhicule).
e la darrièra veitura que pòdon prestar, e ben, l’an prestada de matin, a d’olandeses qu’èran en pana eles tanben ?
— (Florian Vernet, Vida e engranatges, 2004 [1])- et la dernière voiture qu’ils peuvent prêter, et bien, ils l’ont prêtée ce matin, à des hollandais qui étaient en panne eux aussi ?
Doas oras pus tard, pana sèca.
— (Sèrgi Viaule, 'Passejada en Escandinavia, 2011 [1])- Deux heures plus tard, panne sèche.
Nom commun 2
| Singulier | Pluriel |
|---|---|
| pana \'pa.no̯\ |
panas \'pa.no̯s\ |
pana \'pa.no̯\ féminin (graphie normalisée)
- (Médecine) Éphélide, tache de rousseur.
Nom commun 3
| Singulier | Pluriel |
|---|---|
| pana \'pa.no̯\ |
panas \'pa.no̯s\ |
pana \'pa.no̯\ féminin (graphie normalisée)
Nom commun 4
| Singulier | Pluriel |
|---|---|
| pana \'pa.no̯\ |
panas \'pa.no̯s\ |
pana \'pa.no̯\ féminin (graphie normalisée)
Nom commun 5
| Singulier | Pluriel |
|---|---|
| pana \'pa.no̯\ |
panas \'pa.no̯s\ |
pana \'pa.no̯\ féminin (graphie normalisée)
Forme de verbe
pana \'pa.no̯\
Références
- Congrès permanent de la lenga occitana, 20 dictionnaires occitans en ligne, XIX - XX s → consulter cet ouvrage
- (oc) Joan de Cantalausa, Diccionari General Occitan a partir dels parlars lengadocians, 2002, ISBN 2-912293-04-9, C.A.O.C. → consulter cet ouvrage
- Christian Laux, Dictionnaire occitan-français (Laux), Institut d’Estudis Occitans, 2001 → consulter en ligne
- Josiane Ubaud, Diccionari ortografic, gramatical e morfologic de l’occitan segon los parlars lengadocians, Trabucaire, 2011, ISBN 978-2-84974-125-2
- [1] Bras, M. & Vergez-Couret, M., Universitat de Tolosa Joan Jaurés, Basa Textuala per la lenga d'Òc, XIX - XXI s → consulter cet ouvrage
Étymologie
- Étymologie manquante ou incomplète. Si vous la connaissez, vous pouvez l’ajouter en cliquant ici.
Nom commun
pana \pana\
Variantes
Notes
- Ce mot utilise la notation d’un linguiste car la langue ne dispose pas d’un alphabet officiel.
Références
- A. Schapper, J. Huber, A. van Engelenhoven, The Historical Relation of the Papuan Languages of Timor and Kisar sur Language and Linguistics in Melnesia, Special Issue : On the History, Contact and Classification of Papuan languages, 2012
Forme de nom commun
pana
- Génitif et accusatif singulier de pan
Prononciation
- Pologne (Varsovie) : écouter « pana [Prononciation ?] »
Portugais
Forme de verbe
| Voir la conjugaison du verbe panar | ||
|---|---|---|
| Indicatif | Présent | |
| você/ele/ela pana | ||
| Impératif | Présent | (2e personne du singulier) pana |
pana \Prononciation ?\
Étymologie
- Étymologie manquante ou incomplète. Si vous la connaissez, vous pouvez l’ajouter en cliquant ici.
Nom commun
pana \pana\ forme absolue
Références
- Edward Sapir, Morris Swadesh, Mary R. Haas (éditeurs), Yana Dictionary, University of California Publications in Linguistics, vol. 22, University of California Press, Berkeley and Los Angeles, 1960