parolado
Espéranto
Étymologie
- (1887) Attesté dans Unua Libro de Louis-Lazare Zamenhof. Composé de la racine parol (« parler »), du suffixe -ad- (« répétition (v), action (n) ») et de la finale -o (substantif).
Nom commun
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | parolado \pa.ro.'la.do\ |
paroladoj \pa.ro.'la.doj\ |
| Accusatif | paroladon \pa.ro.'la.don\ |
paroladojn \pa.ro.'la.dojn\ |
parolado \pa.ro.ˈla.do\
Apparentés étymologiques
→ voir la catégorie Mots en espéranto comportant la racine parol
- paroli
- parolo
- parola
- parole
- parolaĉi
- paroladi
- parolado
- parolanto
- parolema
- parolisto
- parolarto
- alparoli
- antaŭparolo
- ĉirkaŭparolo
- ekparoli
- elparoli
- fiparoli
- fuŝparoli
- interparoli
- interparolo, interparolado
- interparolejo
- kontraŭparoli
- kontraŭparolo
- kontraŭparola
- kunparolanto
- misparolo
- porparolanto
- postparolo
- priparoli
- priparolinda
- proparolanto
- reparoli
- senparola
- senparole
- aŭdparolilo
- festparolado
- kuracparolo
- laŭdparolo, laŭdparolado
- laŭtparolilo
- nazparoli
- pikparolo
- satparoli, finparoli
- ŝvelparolo
- ventroparolado
- ventroparolisto
Prononciation
- Toulouse (France) : écouter « parolado [Prononciation ?] » (bon niveau)
Étymologie
Nom commun
| Singulier | Pluriel |
|---|---|
| parolado \Prononciation ?\ |
paroladi \Prononciation ?\ |
parolado \pa.rɔ.ˈla.dɔ\
Portugais
Forme de verbe
| Voir la conjugaison du verbe parolar | ||
|---|---|---|
| Participe | ||
| Passé | (masculin singulier) parolado | |
parolado \pɐ.ɾu.lˈa.du\ (Lisbonne) \pa.ɾo.lˈa.dʊ\ (São Paulo)
- Participe passé masculin singulier de parolar.
Prononciation
- Portugal « parolado [pɐ.ɾo.ˈla.du] »