pesketa
Étymologie
Verbe
| Mutation | Infinitif |
|---|---|
| Non muté | pesketa |
| Adoucissante | besketa |
| Spirante | fesketa |
pesketa \pɛs.ˈke.tːa\ intransitif-transitif direct (voir la conjugaison), base verbale pesketa-
- Pêcher (du poisson).
« [...]. Biken n’em bije soñjet e oa ret lavarout d’ezi chom da besketa e-pad pemp munud pe bemp munud hanter. [...] ».
— (Jakez Riou, Troiou-kamm Alanig al Louarn 2, Gwalarn, 1936, page 44)- « Je n’aurais jamais pensé qu’il fallait lui dire de rester pêcher pendant cinq minutes ou cinq minutes et demie. [...] ».
― Mont a rin da besketa en Ervili hiziv, » a zivizis.
— (Youenn Olier, An Horolaj, in Al Liamm, no 105, juillet-août 1964, page 253)- ― J’irai pêcher à Lervily aujourd’hui, » décidai-je.
— Kae da besketa, Kivoron », eme ar Prat, « ha diwall nʼaz pefe taolioù bazh warcʼhoazh vintin digant Ester. [...] ».
— (Lan Inizan, Emgann Kergidu 1, Éditions Al Liamm, 1977, page 163)- — Va pêcher, Quivouron », dit Prat, « et fais attention quʼEsther ne te donne pas de coups de baton demain matin. [...] ».
Dérivés
Références
- ↑ Jehan Lagadeuc, Catholicon, Tréguier, 1499
- ↑ Albert Deshayes, Dictionnaire étymologique du breton, Le Chasse-Marée, Douarnenez, 2003, page 574a