pezh-arrebeuri

Étymologie

Composé de pezh pièce, morceau ») et de arrebeuri meubles »).

Nom commun

Mutation Singulier Pluriel
Non muté pezh-arrebeuri arrebeuri
Adoucissante bezh-arrebeuri inchangé
Spirante fezh-arrebeuri inchangé

pezh-arrebeuri \pe.z‿a.re.ˈbøː.ri\ masculin

  1. Meuble.
    • En em gavout a reas en ur pezhig ennañ ur gwele, ur gador, hag ur pezh-arrebeuri izel gant teir ziretenn.  (Jakez Konan, Noz ar Pellgent, in Al Liamm, no 65, novembre-décembre 1957, page 14)
      Elle se retrouva dans une petite pièce avec un lit, une chaise et un meuble bas à trois tiroirs.
    • Meur a bezh-arrebeuri eus ar Grennamzer a anneze ar gambr ma oa en he fenn krecʼh ur gwele, ur pikol stel a-us dezhañ.  (Even Gwalereg, An nor morailhet, in Al Liamm, no 119, novembre-décembre 1966, page 426)
      Plusieurs meubles médiévaux occupaient la pièce à l’extrémité de laquelle se trouvait un lit, surmonté d’un énorme baldaquin.