pica
Français
Étymologie
- (Trouble du comportement alimentaire) (1575) Du latin pica (« pie »)[1], cet oiseau mangeant toute sorte de choses.
- (XVIe siècle) Aucunes ont appetit depravé, avec nausée, dit des anciens pica, faisant qu’elles desdaignent les bonnes viandes, et quelquefois appetent choses contre nature. — (Ambroise Paré, XVIII, 64)
- (Unité de mesure typographique) (1909) De l’anglais pica[1].
Nom commun 1
| Invariable |
|---|
| pica \pi.ka\ |
pica \pi.ka\ masculin
- (Médecine) Trouble du comportement alimentaire caractérisé par de l’éloignement pour les aliments ordinaires et par le désir de manger des substances non nutritives, telles que craie, terre, charbon.
Des Esseintes huma l’air ; un pica, une perversion s’empara de lui ; cette immonde tartine lui fit venir l’eau à la bouche.
— (Joris-Karl Huysmans, À rebours, 1884)Mais pourquoi donc ? Parce que les carences en fer accompagnées d'anémie entraînent fréquemment un comportement que l'on appelle le « pica ». Il se traduit, huit fois sur dix par une… pagophagie, ce qui signifie une absorption massive de glaces ; glaçons en cube , et non pas des glaces en cornet.
— (Jean-Marie Bourre, Les Aliments de l'intelligence : Et du plaisir, éd. Odile Jacob, 2001)Je n'imaginais pas qu'il puisse y avoir un nom pour mon comportement sauf celui que j'avais lu un jour dans le Larousse : Pica - Appétit dépravé. Perversion.
— (Annie Ernaux, Mémoire de fille, Folio, 2016)
Synonymes
Dérivés
Vocabulaire apparenté par le sens
Hyperonymes
Hyponymes
Traductions
Nom commun 2
| Singulier | Pluriel |
|---|---|
| pica | picas |
| \pi.ka\ | |
pica \pi.ka\ masculin
- (Typographie) Point typographique de 1/6 de pouce.
L'unité typographique anglo-saxonne est le Point (...) Douze points anglais forment un PICA (4,23 mm).
Dérivés
Traductions
Prononciation
- France (Vosges) : écouter « pica [pika] »
Homophones
Anagrammes
→ Modifier la liste d’anagrammes
Voir aussi
- Pica sur l’encyclopédie Wikipédia
Références
- « pica », dans Émile Littré, Dictionnaire de la langue française, 1872–1877 → consulter cet ouvrage
- 1 2 « pica », dans TLFi, Le Trésor de la langue française informatisé, 1971–1994 → consulter cet ouvrage
Anglais
Étymologie
Nom commun 1
| Singulier | Pluriel |
|---|---|
| pica \Prononciation ?\ |
picas \Prononciation ?\ |
pica \Prononciation ?\
- (Typographie) Pica, unité typographique.
The pica is a typographic unit of measure corresponding to approximately 1⁄6 of an inch.
— (Pica (typography) sur l’encyclopédie Wikipédia (en anglais) )- La traduction en français de l’exemple manque. (Ajouter)
Nom commun 2
pica \Prononciation ?\
- (Nosologie) Pica, trouble alimentaire.
Pica is the eating or craving of things that are not food.
— (Pica (disorder) sur l’encyclopédie Wikipédia (en anglais) )- La traduction en français de l’exemple manque. (Ajouter)
Synonymes
- pittosis
Vocabulaire apparenté par le sens
Prononciation
- Royaume-Uni (Sud de l'Angleterre) : écouter « pica [Prononciation ?] »
- Texas (États-Unis) : écouter « pica [Prononciation ?] »
Voir aussi
- pica sur l’encyclopédie Wikipédia (en anglais)
Références
- 1 2 (En anglais) Douglas Harper, Online Etymology Dictionary, 2001–2025 → consulter cet ouvrage
Catalan
Étymologie
Nom commun
pica féminin
Synonymes
Prononciation
- Barcelone (Espagne) : écouter « pica [Prononciation ?] »
Espagnol
Étymologie
Nom commun 1
| Singulier | Pluriel |
|---|---|
| pica | picas |
pica \ˈpi.ka\ féminin
- (Armement) Pique.
- poner una pica en Flandes, réussir quelque chose de compliqué.
- (Cartes à jouer) Pique. Note : Ce terme est généralement utilisé au pluriel.
- (Métrologie) Mesure de profondeur équivalente à une pique, 14 pieds ou 3,89 m.
- Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)
Synonymes
Dérivés
Nom commun 2
| Singulier | Pluriel |
|---|---|
| pica | picas |
pica \ˈpi.ka\ féminin
Forme de verbe
| Voir la conjugaison du verbe picar | ||
|---|---|---|
| Indicatif | Présent | |
| (él/ella/ello/usted) pica | ||
| Impératif | Présent | (tú) pica |
pica \ˈpi.ka\
Prononciation
- Madrid : \ˈpi.ka\
- Mexico, Bogota : \ˈpi.k(a)\
- Santiago du Chili, Caracas : \ˈpi.ka\
- Venezuela : écouter « pica [ˈpi.ka] »
Références
- Real Academia Española, Diccionario de la lengua española, 23e édition → consulter cet ouvrage
Latin
Étymologie
Nom commun
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | pică | picae |
| Vocatif | pică | picae |
| Accusatif | picăm | picās |
| Génitif | picae | picārŭm |
| Datif | picae | picīs |
| Ablatif | picā | picīs |
pica féminin
- (Ornithologie) Pie.
Vnum nomen avium, sed genus diversum. Nam sicut specie sibi differunt, ita et naturae diversitate. Nam aliae simplices sunt, ut columbae; aliae astutae, ut perdix; aliae ad manum se subiciunt, ut accipiter; aliae reformidant, ut garamantes; aliae hominum conversatione delectantur, ut hirundo; aliae in desertis secretam vitam diligunt, ut turtur; aliae solo semine reperto pascuntur, ut anser; aliae carnes edunt et rapinis intendunt, ut milvus; aliae enchoriae, quae manent in locis semper, ut [struthio]; aliae adventiciae, quae propriis temporibus revertuntur, ut ciconiae, hirundines; aliae congregae, id est gregatim volantes, ut sturni et coturnices; aliae solivagae, id est solitariae propter insidias depraedandi, ut aquila; accipiter et quaecumque ita sunt; aliae vocibus strepunt, ut hirundo; aliae cantus edunt dulcissimos, ut cygnus et merula; aliae verba et voces hominum imitantur, ut psittacus et pica.
— (Isidore, Etymologiarum, XII, 7 : De avibus)- La traduction en français de l’exemple manque. (Ajouter)
Anagrammes
Références
- « pica », dans Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 → consulter cet ouvrage
- ↑ « pica », dans Charlton T. Lewis et Charles Short, A Latin Dictionary, Clarendon Press, Oxford, 1879 → consulter cet ouvrage
Étymologie
Nom commun
| Singulier | Pluriel |
|---|---|
| pica \ˈpiko̯\ |
picas \ˈpiko̯s\ |
pica \ˈpiko̯\ féminin
Prononciation
- Béarn (France) : écouter « pica [Prononciation ?] » (bon niveau)
Portugais
Forme de verbe
| Voir la conjugaison du verbe picar | ||
|---|---|---|
| Indicatif | Présent | |
| você/ele/ela pica | ||
| Impératif | Présent | (2e personne du singulier) pica |
Prononciation
- Lisbonne: \pˈi.kɐ\ (langue standard), \pˈi.kɐ\ (langage familier)
- São Paulo: \pˈi.kə\ (langue standard), \pˈi.kə\ (langage familier)
- Rio de Janeiro: \pˈi.kɐ\ (langue standard), \pˈi.kɐ\ (langage familier)
- Maputo: \pˈi.kɐ\ (langue standard), \pˈi.kɐ\ (langage familier)
- Luanda: \pˈi.kɐ\
- Dili: \pˈi.kə\
Références
- « pica », dans Portal da língua portuguesa: Dicionário Fonético, Instituto de linguística teórica e computacional (ILTeC), de Simone Ashby ; Sílvia Barbosa ; Silvia Brandão ; José Pedro Ferreira ; Maarten Janssen ; Catarina Silva ; Mário Eduardo Viaro (2012), “A Rule Based Pronunciation Generator and Regional Accent Databank for Portuguese”, in Proceedings of Interspeech 2012, ISCA’s 13th Annual Conference, Portland, OR, USA, September 9-13, 2012, International Speech Communication Association, p. 1886-1887 → consulter cet ouvrage