pichons
Français
Forme de nom commun
| Singulier | Pluriel |
|---|---|
| pichon | pichons |
| \pi.ʃɔ̃\ | |
pichons \pi.ʃɔ̃\ masculin
- Pluriel de pichon.
Forme de verbe
| Voir la conjugaison du verbe picher | ||
|---|---|---|
| Indicatif | Présent | |
| nous pichons | ||
| Impératif | Présent | |
| (1re personne du pluriel) pichons | ||
pichons \pi.ʃɔ̃\
Anagrammes
→ Modifier la liste d’anagrammes
Forme de nom commun
| Singulier | Pluriel |
|---|---|
| pichon | pichons |
| \Prononciation ?\ | |
pichons \Prononciation ?\ masculin (graphie ABCD)
- Pluriel de pichon.
Références
- Régis Auffray, Le Petit Matao, Rue des Scribes, 2007, 1000 pages, ISBN 978-2-90606464-5, page 598
Forme d’adjectif
| Nombre | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Masculin | pichon \piˈt͡ʃu\ |
pichons \piˈt͡ʃus\ |
| Féminin | pichona \piˈt͡ʃu.no̯\ |
pichonas \piˈt͡ʃu.no̯s\ |
pichons \piˈt͡ʃus\ masculin pluriel (graphie normalisée)
- Masculin pluriel de pichon.
Forme de nom commun
| Singulier | Pluriel |
|---|---|
| pichon \piˈt͡ʃu\ |
pichons \piˈt͡ʃus\ |
pichons \piˈt͡ʃus\ masculin (graphie normalisée)
- Pluriel de pichon.