piispanvirka

Étymologie

Composé de piispa évêque ») et de virka fonction »).

Nom commun

Déclinaison
Cas Singulier Pluriel
Nominatif piispanvirka piispanvirat
Génitif piispanviran piispanvirkojen
piispanvirkain (rare)
Partitif piispanvirkaa piispanvirkoja
Accusatif piispanvirka[1]
piispanviran[2]
piispanvirat
Inessif piispanvirassa piispanviroissa
Élatif piispanvirasta piispanviroista
Illatif piispanvirkaan piispanvirkoihin
Adessif piispanviralla piispanviroilla
Ablatif piispanviralta piispanviroilta
Allatif piispanviralle piispanviroille
Essif piispanvirkana piispanvirkoina
Translatif piispanviraksi piispanviroiksi
Abessif piispanviratta piispanviroitta
Instructif piispanviroin
Comitatif piispanvirkoine-[3]
Notes [1] [2] [3]

[1]

  • Comme complément d’un infinitif dans une
    phrase positive dont le sujet est la troisième personne
    du singulier sans aucun pronom.
  • Comme complément d’un infinitif dans une
    phrase positive passive.
  • Dans toutes les phrases passives à n’importe
    quel mode.
  • Dans une phrase impérative positive dont le
    sujet est la deuxième personne du singulier, ou la
    première ou deuxième personne du pluriel.

[2]

  • Dans les phrases actives positives aux modes
    indicatif, conditionnel ou potentiel.
  • Dans une phrase impérative positive dont le
    sujet est la troisième personne du singulier ou du
    pluriel.

[3]

  • Un suffixe possessif s’ajoute dans le cas des
    noms communs.
Avec suffixes
possessifs
Singulier Pluriel
1re personne piispanvirkani piispanvirkamme
2e personne piispanvirkasi piispanvirkanne
3e personne piispanvirkansa

piispanvirka \ˈpiːspɑnˌʋirkɑ\

  1. (Religion) Épiscopat.
    • Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)

Synonymes

Forme de nom commun

piispanvirka \ˈpiːspɑnˌʋirkɑ\

  1. Accusatif II singulier de piispanvirka.