plañió
Espagnol
Forme de verbe
| Voir la conjugaison du verbe plañir | ||
|---|---|---|
| Indicatif | ||
| Passé simple | ||
| (él/ella/ello/usted) plañió | ||
plañió \plaˈɲjo\
- Troisième personne du singulier du passé simple de l’indicatif de plañir.
| Voir la conjugaison du verbe plañir | ||
|---|---|---|
| Indicatif | Présent | (yo) plañió |
| (tú) plañió | ||
| (vos) plañió | ||
| (él/ella/ello/usted) plañió | ||
| (nosotros-as) plañió | ||
| (vosotros-as) plañió | ||
| (os) plañió | ||
| (ellos-as/ustedes) plañió | ||
| Imparfait | (yo) plañió | |
| (tú) plañió | ||
| (vos) plañió | ||
| (él/ella/ello/usted) plañió | ||
| (nosotros-as) plañió | ||
| (vosotros-as) plañió | ||
| (os) plañió | ||
| (ellos-as/ustedes) plañió | ||
| Passé simple | (yo) plañió | |
| (tú) plañió | ||
| (vos) plañió | ||
| (él/ella/ello/usted) plañió | ||
| (nosotros-as) plañió | ||
| (vosotros-as) plañió | ||
| (os) plañió | ||
| (ellos-as/ustedes) plañió | ||
| Futur simple | (yo) plañió | |
| (tú) plañió | ||
| (vos) plañió | ||
| (él/ella/ello/usted) plañió | ||
| (nosotros-as) plañió | ||
| (vosotros-as) plañió | ||
| (os) plañió | ||
| (ellos-as/ustedes) plañió | ||
plañió \plaˈɲjo\