plañimos

Espagnol

Forme de verbe

Voir la conjugaison du verbe plañir
Indicatif Présent (yo) plañimos
(tú) plañimos
(vos) plañimos
(él/ella/ello/usted) plañimos
(nosotros-as) plañimos
(vosotros-as) plañimos
(os) plañimos
(ellos-as/ustedes) plañimos
Imparfait (yo) plañimos
(tú) plañimos
(vos) plañimos
(él/ella/ello/usted) plañimos
(nosotros-as) plañimos
(vosotros-as) plañimos
(os) plañimos
(ellos-as/ustedes) plañimos
Passé simple (yo) plañimos
(tú) plañimos
(vos) plañimos
(él/ella/ello/usted) plañimos
(nosotros-as) plañimos
(vosotros-as) plañimos
(os) plañimos
(ellos-as/ustedes) plañimos
Futur simple (yo) plañimos
(tú) plañimos
(vos) plañimos
(él/ella/ello/usted) plañimos
(nosotros-as) plañimos
(vosotros-as) plañimos
(os) plañimos
(ellos-as/ustedes) plañimos

plañimos \plaˈɲi.mos\

  1. Première personne du pluriel du présent de l’indicatif de plañir.
  2. Première personne du pluriel du passé simple de l’indicatif de plañir.

Prononciation