plenipotens

Latin

Étymologie

Composé de plenus et de potens.

Adjectif

Cas Singulier Pluriel
Masculin Féminin Neutre Masculin Féminin Neutre
Nominatif plēnipotens plēnipotens plēnipotens plēnipotentēs plēnipotentēs plēnipotentia
Vocatif plēnipotens plēnipotens plēnipotens plēnipotentēs plēnipotentēs plēnipotentia
Accusatif plēnipotentem plēnipotentem plēnipotens plēnipotentēs plēnipotentēs plēnipotentia
Génitif plēnipotentis plēnipotentis plēnipotentis plēnipotentium plēnipotentium plēnipotentium
Datif plēnipotentī plēnipotentī plēnipotentī plēnipotentibus plēnipotentibus plēnipotentibus
Ablatif plēnipotentī plēnipotentī plēnipotentī plēnipotentibus plēnipotentibus plēnipotentibus

plēnipotens \Prononciation ?\

  1. Tout-puissant.
    • Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)

Références