policinum

Latin

Étymologie

Du grec byzantin « πολύκενος (polýkenos) ».

Nom commun

Cas Singulier Pluriel
Nominatif policinum policina
Vocatif policinum policina
Accusatif policinum policina
Génitif policinī policinōrum
Datif policinō policinīs
Ablatif policinō policinīs

policinum neutre

  1. (Médiéval) Terrain marécageux.

Dérivés dans d’autres langues

Prononciation

(Ecclésiastique) \po.ˈli.tʃi.num\