pourta
Étymologie
- Du latin porta (« porte »).
Nom commun
| Singulier | Pluriel |
|---|---|
| pourta \Prononciation ?\ |
pourte \Prononciation ?\ |
pourta \pɔːta\ féminin
- (Valdôtain) Porte.
Notes
Forme du valdôtain d’Aoste, Aymavilles, Doues, Introd, Quart, Rhêmes-Saint-Georges, Valpelline, Valsavarenche, Villeneuve.
Variantes dialectales
- euch (valdôtain d’Ayas, Brusson et Challand-Saint-Anselme)
- eus (valdôtain de Challand-Saint-Victor, Champorcher)
- polta (valdôtain de Nus)
- peurta (valdôtain d’Antey-Saint-André, Torgnon, Valtournenche)
- porta (valdôtain d’Arnad, Charvensod, Courmayeur, Fontainemore, Issogne, La Magdeleine, Montjovet, Morgex, Nus (Chef-Lieu), Perloz, Pontboset, Saint-Marcel, Saint-Nicolas, Saint-Oyen, Saint-Rhémy-en-Bosses, Saint-Vincent)
- pôta (valdôtain de Cogne)
- pòrete (francoprovençal de Faeto)