praecipuum
Latin
Étymologie
- Substantivation de l’adjectif praecipuus (« privilégié, spécial »).
Nom commun
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | praecipuum | praecipua |
| Vocatif | praecipuum | praecipua |
| Accusatif | praecipuum | praecipua |
| Génitif | praecipuī | praecipuōrum |
| Datif | praecipuō | praecipuīs |
| Ablatif | praecipuō | praecipuīs |
praecipuum \Prononciation ?\ neutre
Références
- « praecipuum », dans Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 → consulter cet ouvrage