praeconius

Latin

Étymologie

Dérivé de praeco, praeconis, avec le suffixe -ius.

Adjectif

Cas Singulier Pluriel
Masculin Féminin Neutre Masculin Féminin Neutre
Nominatif praeconius praeconiă praeconium praeconiī praeconiae praeconiă
Vocatif praeconie praeconiă praeconium praeconiī praeconiae praeconiă
Accusatif praeconium praeconiăm praeconium praeconiōs praeconiās praeconiă
Génitif praeconiī praeconiae praeconiī praeconiōrŭm praeconiārŭm praeconiōrŭm
Datif praeconiō praeconiae praeconiō praeconiīs praeconiīs praeconiīs
Ablatif praeconiō praeconiā praeconiō praeconiīs praeconiīs praeconiīs

praeconius \Prononciation ?\ neutre

  1. De crieur public.
    • Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)

Apparentés étymologiques

Références