praepositus

Latin

Étymologie

Substantivation du participe du verbe praepono.

Nom commun

Cas Singulier Pluriel
Nominatif praepositus praepositī
Vocatif praeposite praepositī
Accusatif praepositum praepositōs
Génitif praepositī praepositōrum
Datif praepositō praepositīs
Ablatif praepositō praepositīs

praepositus \Prononciation ?\ masculin

  1. Chef, commandant.
    • Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)
  2. Préposé, intendant.
    • Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)

Forme de verbe

Cas Singulier Pluriel
Masculin Féminin Neutre Masculin Féminin Neutre
Nominatif praepositus praeposită praepositum praepositī praepositae praeposită
Vocatif praeposite praeposită praepositum praepositī praepositae praeposită
Accusatif praepositum praeposităm praepositum praepositōs praepositās praeposită
Génitif praepositī praepositae praepositī praepositōrŭm praepositārŭm praepositōrŭm
Datif praepositō praepositae praepositō praepositīs praepositīs praepositīs
Ablatif praepositō praepositā praepositō praepositīs praepositīs praepositīs

praepositus \Prononciation ?\

  1. Participe passé de praepono.

Références