pransorius

Latin

Étymologie

Dérivé de pransus, avec le suffixe -orius.

Adjectif

Cas Singulier Pluriel
Masculin Féminin Neutre Masculin Féminin Neutre
Nominatif pransorius pransoriă pransorium pransoriī pransoriae pransoriă
Vocatif pransorie pransoriă pransorium pransoriī pransoriae pransoriă
Accusatif pransorium pransoriăm pransorium pransoriōs pransoriās pransoriă
Génitif pransoriī pransoriae pransoriī pransoriōrŭm pransoriārŭm pransoriōrŭm
Datif pransoriō pransoriae pransoriō pransoriīs pransoriīs pransoriīs
Ablatif pransoriō pransoriā pransoriō pransoriīs pransoriīs pransoriīs

pransorius \Prononciation ?\

  1. Qui sert pour le déjeuner.
    • Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)

Références