prietenă
: prietena
Étymologie
- Féminisation de prieten.
Nom commun
| féminin | Singulier | Pluriel | ||
|---|---|---|---|---|
| cas | non articulé | articulé | non articulé | articulé |
| Nominatif Accusatif |
prietenă | prietena | prietene | prietenele |
| Datif Génitif |
prietene | prietenei | prietene | prietenelor |
| Vocatif | prieteno | prietenelor | ||
prietenă \pɾje.ˈte.nə\ féminin (pour un homme, on dit : prieten)
Prononciation
- (Région à préciser) : écouter « prietenă [Prononciation ?] »