prodigiós
Catalan
Étymologie
- Étymologie manquante ou incomplète. Si vous la connaissez, vous pouvez l’ajouter en cliquant ici.
Adjectif
| Nombre | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Masculin | prodigiós \Prononciation ?\ |
prodigiosos \Prononciation ?\ |
| Féminin | prodigiosa \Prononciation ?\ |
prodigioses \Prononciation ?\ |
prodigiós \Prononciation ?\ masculin singulier
Prononciation
- Barcelone (Espagne) : écouter « prodigiós [Prononciation ?] »
Étymologie
Adjectif
| Nombre | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Masculin | prodigiós \pɾu.ði.ˈd͡ʒjus\ |
prodigioses \pɾu.ði.ˈd͡ʒju.zes\ |
| Féminin | prodigiosa \pɾu.ði.ˈd͡ʒju.zo̞\ |
prodigiosas \pɾu.ði.ˈd͡ʒju.zo̞s\ |
prodigiós \pɾu.ði.ˈd͡ʒjus\ masculin singulier (graphie normalisée)
Dérivés
Prononciation
- Béarn (France) : écouter « prodigiós [pɾu.ði.ˈd͡ʒjus] » (bon niveau)
Références
- Congrès permanent de la lenga occitana, 20 dictionnaires occitans en ligne, XIX - XX s → consulter cet ouvrage
- (oc) Joan de Cantalausa, Diccionari General Occitan a partir dels parlars lengadocians, 2002, ISBN 2-912293-04-9, C.A.O.C. → consulter cet ouvrage
- Christian Laux, Dictionnaire occitan-français (Laux), Institut d’Estudis Occitans, 2001 → consulter en ligne
- Josiane Ubaud, Diccionari ortografic, gramatical e morfologic de l’occitan segon los parlars lengadocians, Trabucaire, 2011, ISBN 978-2-84974-125-2