profanatrix
Latin
Étymologie
- Déverbal de profano (« profaner, rendre à l’usage profane »), dérivé de profanatum, avec le suffixe -trix.
Nom commun
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | profānātrīx | profānātrīcēs |
| Vocatif | profānātrīx | profānātrīcēs |
| Accusatif | profānātrīcem | profānātrīcēs |
| Génitif | profānātrīcis | profānātrīcum |
| Datif | profānātrīcī | profānātrīcibus |
| Ablatif | profānātrīcĕ | profānātrīcibus |
profānātrīx \prɔ.faːˈnaː.triːks\ féminin 3e déclinaison, imparisyllabique (pour un homme, on dit : profanator)
- Profanatrice.
- Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)
Dérivés dans d’autres langues
- Français : profanatrice
Références
- (allemand) Johann Ramminger, Neulateinische Wortliste: Ein Wörterbuch des Lateinischen von Petrarca bis 1700, 2005-2016