promulgatrice
Français
Étymologie
- (Date à préciser) Du latin promulgatrix.
Nom commun
| Singulier | Pluriel |
|---|---|
| promulgatrice | promulgatrices |
| \pʁɔ.myl.ɡa.tʁis\ | |
promulgatrice \pʁɔ.myl.ɡa.tʁis\ féminin (pour un homme, on dit : promulgateur)
Traductions
- Italien : promulgatrice (it) féminin
Prononciation
- La prononciation \pʁɔ.myl.ɡa.tʁis\ rime avec les mots qui finissent en \is\.
- Paris (France) : écouter « promulgatrice [Prononciation ?] »
Références
- « promulgatrice » dans le Dictionnaire numérique Cordial.
Italien
Étymologie
- (Date à préciser) Du latin promulgatrix.
Nom commun
| Singulier | Pluriel |
|---|---|
| promulgatrice \pro.mul.ɡa.ˈtri.t͡ʃe\ |
promulgatrici \pro.mul.ɡa.ˈtri.t͡ʃi\ |
promulgatrice \pro.mul.ɡa.ˈtri.t͡ʃe\ (pour un homme, on dit : promulgatore)
- Promulgatrice.
- Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)
Prononciation
- → Prononciation audio manquante. (Ajouter un fichier ou en enregistrer un avec Lingua Libre )
Latin
Forme de nom commun
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | prōmulgātrīx | prōmulgātrīcēs |
| Vocatif | prōmulgātrīx | prōmulgātrīcēs |
| Accusatif | prōmulgātrīcem | prōmulgātrīcēs |
| Génitif | prōmulgātrīcis | prōmulgātrīcum |
| Datif | prōmulgātrīcī | prōmulgātrīcibus |
| Ablatif | prōmulgātrīcĕ | prōmulgātrīcibus |
prōmulgātrīcĕ \proː.mul.ɡaːˈtriː.kɛ\ féminin
- Ablatif singulier de promulgatrix.
- Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)