równoległy

Étymologie

Composé de równy et de legły, participe passé de lec (« s’étendre »). Comparer avec rozległy (« étendu »).

Adjectif

Nombre Cas Masculin
animé		 Masculin
inanimé		 Neutre Féminin
Singulier Nominatif równoległy równoległe równoległa
Vocatif
Accusatif równoległego równoległy równoległą
Génitif równoległego równoległej
Locatif równoległym
Datif równoległemu
Instrumental równoległym równoległą
Pluriel Nominatif równolegli równoległe
Vocatif
Accusatif równoległych
Génitif równoległych
Locatif
Datif równoległym
Instrumental równoległymi

równoległy \ruvnɔˈlɛɡwɨ\

  1. (Géométrie) Parallèle.
    • Odcinek A jest równoległy do odcinka B.
      La traduction en français de l’exemple manque. (Ajouter)

Synonymes

  • paralelny

Antonymes

Dérivés

Références

    Cet article est issu de Wiktionnaire. Sauf mention contraire, le texte est disponible sous Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0. Des conditions supplémentaires peuvent s’appliquer aux fichiers multimédias.