radioaktiivinen

Étymologie

Dérivé de aktiivinen actif »), avec le préfixe radio- radio- »).

Adjectif

Déclinaison
Cas Singulier Pluriel
Nominatif radioaktiivinen radioaktiiviset
Génitif radioaktiivisen radioaktiivisten
radioaktiivisien
Partitif radioaktiivista radioaktiivisia
Accusatif radioaktiivinen[1]
radioaktiivisen[2]
radioaktiiviset
Inessif radioaktiivisessa radioaktiivisissa
Illatif radioaktiiviseen radioaktiivisiin
Élatif radioaktiivisesta radioaktiivisista
Adessif radioaktiivisella radioaktiivisilla
Allatif radioaktiiviselle radioaktiivisille
Ablatif radioaktiiviselta radioaktiivisilta
Essif radioaktiivisena radioaktiivisina
Translatif radioaktiiviseksi radioaktiivisiksi
Abessif radioaktiivisetta radioaktiivisitta
Instructif radioaktiivisin
Comitatif radioaktiivisine-[3]
Notes [1] [2] [3]

[1]

  • Comme complément d’un infinitif dans une
    phrase positive dont le sujet est la 3e personne
    du singulier sans aucun pronom.
  • Comme complément d’un infinitif dans une
    phrase positive passive.
  • Dans toutes les phrases passives à n’importe
    quel mode.
  • Dans une phrase impérative positive dont le
    sujet est la 2e personne du singulier, ou la
    1e ou 2e personne du pluriel.

[2]

  • Dans les phrases actives positives aux modes
    indicatif, conditionnel ou potentiel.
  • Dans une phrase impérative positive dont le
    sujet est la 3e personne du singulier ou du
    pluriel.

[3]

  • Un suffixe possessif s’ajoute dans le cas des
    noms communs.
Avec suffixes
possessifs
Singulier Pluriel
1re personne radioaktiiviseni radioaktiivisemme
2e personne radioaktiivisesi radioaktiivisenne
3e personne radioaktiivisensa
Nature Forme
Positif radioaktiivinen
Comparatif radioaktiivisempi
Superlatif radioaktiivisin

radioaktiivinen \ˈrɑdioˌɑktiːʋinen\

  1. (Physique) Radioactif.
    • Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)

Forme d’adjectif

radioaktiivinen \ˈrɑdioˌɑktiːʋinen\

  1. Accusatif II singulier de radioaktiivinen.