ralakú
: ralaku
Étymologie
- Dérivé de ralaku (« fléau »).
Verbe
| Personne | Présent | Passé | Futur |
|---|---|---|---|
| 1re du sing. | ralakú | ralakuyú | ralakutú |
| 2e du sing. | ralakul | ralakuyul | ralakutul |
| 3e du sing. | ralakur | ralakuyur | ralakutur |
| 1re du plur. | ralakut | ralakuyut | ralakutut |
| 2e du plur. | ralakuc | ralakuyuc | ralakutuc |
| 3e du plur. | ralakud | ralakuyud | ralakutud |
| 4e du plur. | ralakuv | ralakuyuv | ralakutuv |
| voir Conjugaison en kotava | |||
Dérivés
Prononciation
- France : écouter « ralakú [ralaˈku] »
Références
- « ralakú », dans Kotapedia