ranskankielinen
Étymologie
- Dérivé de ranskan kieli (« français »), avec le suffixe -nen.
Adjectif
Déclinaison
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | ranskankielinen | ranskankieliset |
| Génitif | ranskankielisen | ranskankielisten ranskankielisien |
| Partitif | ranskankielistä | ranskankielisiä |
| Accusatif | ranskankielinen [1] ranskankielisen [2] |
ranskankieliset |
| Inessif | ranskankielisessä | ranskankielisissä |
| Illatif | ranskankieliseen | ranskankielisiin |
| Élatif | ranskankielisestä | ranskankielisistä |
| Adessif | ranskankielisellä | ranskankielisillä |
| Allatif | ranskankieliselle | ranskankielisille |
| Ablatif | ranskankieliseltä | ranskankielisiltä |
| Essif | ranskankielisenä | ranskankielisinä |
| Translatif | ranskankieliseksi | ranskankielisiksi |
| Abessif | ranskankielisettä | ranskankielisittä |
| Instructif | — | ranskankielisin |
| Comitatif | — | ranskankielisine- [3] |
|
Notes [1] [2] [3]
| ||
| Avec suffixes possessifs |
Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| 1re personne | ranskankieliseni | ranskankielisemme |
| 2e personne | ranskankielisesi | ranskankielisenne |
| 3e personne | ranskankielisensä | |
ranskankielinen \ˈrɑnskɑnˌkielinen\
- Francophone, en français, en langue française.
Nom commun
Déclinaison
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | ranskankielinen | ranskankieliset |
| Génitif | ranskankielisen | ranskankielisten ranskankielisien |
| Partitif | ranskankielistä | ranskankielisiä |
| Accusatif | ranskankielinen [1] ranskankielisen [2] |
ranskankieliset |
| Inessif | ranskankielisessä | ranskankielisissä |
| Illatif | ranskankieliseen | ranskankielisiin |
| Élatif | ranskankielisestä | ranskankielisistä |
| Adessif | ranskankielisellä | ranskankielisillä |
| Allatif | ranskankieliselle | ranskankielisille |
| Ablatif | ranskankieliseltä | ranskankielisiltä |
| Essif | ranskankielisenä | ranskankielisinä |
| Translatif | ranskankieliseksi | ranskankielisiksi |
| Abessif | ranskankielisettä | ranskankielisittä |
| Instructif | — | ranskankielisin |
| Comitatif | — | ranskankielisine- [3] |
|
Notes [1] [2] [3]
| ||
| Avec suffixes possessifs |
Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| 1re personne | ranskankieliseni | ranskankielisemme |
| 2e personne | ranskankielisesi | ranskankielisenne |
| 3e personne | ranskankielisensä | |
ranskankielinen \ˈrɑnskɑnˌkielinen\
Forme d’adjectif
ranskankielinen \ˈrɑnskɑnˌkielinen\
- Accusatif II singulier de ranskankielinen.
Forme de nom commun
ranskankielinen \ˈrɑnskɑnˌkielinen\
- Accusatif II singulier de ranskankielinen.