rautakauppias

Étymologie

Composé de rauta fer ») et de kauppias marchand »).

Nom commun

Déclinaison
Cas Singulier Pluriel
Nominatif rautakauppias rautakauppiaat
Génitif rautakauppiaan rautakauppiaiden
rautakauppiaitten
Partitif rautakauppiasta rautakauppiaita
Accusatif rautakauppias[1]
rautakauppiaan[2]
rautakauppiaat
Inessif rautakauppiaassa rautakauppiaissa
Illatif rautakauppiaaseen rautakauppiaisiin
rautakauppiaihin
Élatif rautakauppiaasta rautakauppiaista
Adessif rautakauppiaalla rautakauppiailla
Allatif rautakauppiaalle rautakauppiaille
Ablatif rautakauppiaalta rautakauppiailta
Essif rautakauppiaana rautakauppiaina
Translatif rautakauppiaaksi rautakauppiaiksi
Abessif rautakauppiaatta rautakauppiaitta
Instructif rautakauppiain
Comitatif rautakauppiaine-[3]
Notes [1] [2] [3]

[1]

  • Comme complément d’un infinitif dans une
    phrase positive dont le sujet est la 3e personne
    du singulier sans aucun pronom.
  • Comme complément d’un infinitif dans une
    phrase positive passive.
  • Dans toutes les phrases passives à n’importe
    quel mode.
  • Dans une phrase impérative positive dont le
    sujet est la 2e personne du singulier, ou la
    1e ou 2e personne du pluriel.

[2]

  • Dans les phrases actives positives aux modes
    indicatif, conditionnel ou potentiel.
  • Dans une phrase impérative positive dont le
    sujet est la 3e personne du singulier ou du
    pluriel.

[3]

  • Un suffixe possessif s’ajoute dans le cas des
    noms communs.
Avec suffixes
possessifs
Singulier Pluriel
1re personne rautakauppiaani rautakauppiaamme
2e personne rautakauppiaasi rautakauppiaanne
3e personne rautakauppiaansa

rautakauppias \ˈrɑutɑˌkɑupːiɑs\

  1. Quincailler, quincaillère.
    • Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)

Forme de nom commun

rautakauppias \ˈrɑutɑˌkɑupːiɑs\

  1. Accusatif II singulier de rautakauppias.