recordatus

Latin

Étymologie

Déverbal de recordor, dérivé de recordatum, avec le suffixe -us, -us.

Nom commun

Cas Singulier Pluriel
Nominatif recordatŭs recordatūs
Vocatif recordatŭs recordatūs
Accusatif recordatum recordatūs
Génitif recordatūs recordatuum
Datif recordatūi
ou recordatū
recordatibus
Ablatif recordatū recordatibus

recordatŭs \Prononciation ?\ masculin 4e déclinaison

  1. Ressouvenir.
    • Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)

Forme de verbe

Cas Singulier Pluriel
Masculin Féminin Neutre Masculin Féminin Neutre
Nominatif recordatus recordată recordatum recordatī recordatae recordată
Vocatif recordate recordată recordatum recordatī recordatae recordată
Accusatif recordatum recordatăm recordatum recordatōs recordatās recordată
Génitif recordatī recordatae recordatī recordatōrŭm recordatārŭm recordatōrŭm
Datif recordatō recordatae recordatō recordatīs recordatīs recordatīs
Ablatif recordatō recordatā recordatō recordatīs recordatīs recordatīs

recordatus \Prononciation ?\ ; première classe

  1. Participe passé de recordor.

Références