rectura
Latin
Étymologie
Nom commun
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | rectură | recturae |
| Vocatif | rectură | recturae |
| Accusatif | recturăm | recturās |
| Génitif | recturae | recturārŭm |
| Datif | recturae | recturīs |
| Ablatif | recturā | recturīs |
rectūra \Prononciation ?\ féminin
Références
- « rectura », dans Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 → consulter cet ouvrage