refunfuñé

Voir aussi : refunfuñe

Espagnol

Forme de verbe

Voir la conjugaison du verbe refunfuñar
Indicatif Présent (yo) refunfuñé
(tú) refunfuñé
(vos) refunfuñé
(él/ella/ello/usted) refunfuñé
(nosotros-as) refunfuñé
(vosotros-as) refunfuñé
(os) refunfuñé
(ellos-as/ustedes) refunfuñé
Imparfait (yo) refunfuñé
(tú) refunfuñé
(vos) refunfuñé
(él/ella/ello/usted) refunfuñé
(nosotros-as) refunfuñé
(vosotros-as) refunfuñé
(os) refunfuñé
(ellos-as/ustedes) refunfuñé
Passé simple (yo) refunfuñé
(tú) refunfuñé
(vos) refunfuñé
(él/ella/ello/usted) refunfuñé
(nosotros-as) refunfuñé
(vosotros-as) refunfuñé
(os) refunfuñé
(ellos-as/ustedes) refunfuñé
Futur simple (yo) refunfuñé
(tú) refunfuñé
(vos) refunfuñé
(él/ella/ello/usted) refunfuñé
(nosotros-as) refunfuñé
(vosotros-as) refunfuñé
(os) refunfuñé
(ellos-as/ustedes) refunfuñé

refunfuñé \re.fuɱ.fuˈɲe\

  1. Première personne du singulier du passé simple de l’indicatif de refunfuñar.

Prononciation