refunfuñen

Espagnol

Forme de verbe

Voir la conjugaison du verbe refunfuñar
Subjonctif Présent que (yo) refunfuñen
que (tú) refunfuñen
que (vos) refunfuñen
que (él/ella/ello/usted) refunfuñen
que (nosotros-as) refunfuñen
que (vosotros-as) refunfuñen
que (os) refunfuñen
(ellos-as/ustedes) refunfuñen
Imparfait (en -ra) que (yo) refunfuñen
que (tú) refunfuñen
que (vos) refunfuñen
que (él/ella/ello/usted) refunfuñen
que (nosotros-as) refunfuñen
que (vosotros-as) refunfuñen
que (os) refunfuñen
(ellos-as/ustedes) refunfuñen
Imparfait (en -se) que (yo) refunfuñen
que (tú) refunfuñen
que (vos) refunfuñen
que (él/ella/ello/usted) refunfuñen
que (nosotros-as) refunfuñen
que (vosotros-as) refunfuñen
que (os) refunfuñen
(ellos-as/ustedes) refunfuñen
Futur que (yo) refunfuñen
que (tú) refunfuñen
que (vos) refunfuñen
que (él/ella/ello/usted) refunfuñen
que (nosotros-as) refunfuñen
que (vosotros-as) refunfuñen
que (os) refunfuñen
(ellos-as/ustedes) refunfuñen
Impératif Présent (tú) refunfuñen
(vos) refunfuñen
(usted) refunfuñen
(nosotros-as) refunfuñen
(vosotros-as) refunfuñen
(os) refunfuñen
(ustedes) refunfuñen

refunfuñen \re.fuɱˈfu.ɲen\

  1. Troisième personne du pluriel du présent du subjonctif de refunfuñar.
  2. Troisième personne du pluriel de l’impératif de refunfuñar.

Prononciation