repugnatorius
Latin
Étymologie
- Dérivé de repugnatus, avec le suffixe -orius.
Adjectif
| Cas | Singulier | Pluriel | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Masculin | Féminin | Neutre | Masculin | Féminin | Neutre | |
| Nominatif | repugnatorius | repugnatoriă | repugnatorium | repugnatoriī | repugnatoriae | repugnatoriă |
| Vocatif | repugnatorie | repugnatoriă | repugnatorium | repugnatoriī | repugnatoriae | repugnatoriă |
| Accusatif | repugnatorium | repugnatoriăm | repugnatorium | repugnatoriōs | repugnatoriās | repugnatoriă |
| Génitif | repugnatoriī | repugnatoriae | repugnatoriī | repugnatoriōrŭm | repugnatoriārŭm | repugnatoriōrŭm |
| Datif | repugnatoriō | repugnatoriae | repugnatoriō | repugnatoriīs | repugnatoriīs | repugnatoriīs |
| Ablatif | repugnatoriō | repugnatoriā | repugnatoriō | repugnatoriīs | repugnatoriīs | repugnatoriīs |
repugnatorius \Prononciation ?\
Références
- « repugnatorius », dans Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 → consulter cet ouvrage