repugnatorius

Latin

Étymologie

Dérivé de repugnatus, avec le suffixe -orius.

Adjectif

Cas Singulier Pluriel
Masculin Féminin Neutre Masculin Féminin Neutre
Nominatif repugnatorius repugnatoriă repugnatorium repugnatoriī repugnatoriae repugnatoriă
Vocatif repugnatorie repugnatoriă repugnatorium repugnatoriī repugnatoriae repugnatoriă
Accusatif repugnatorium repugnatoriăm repugnatorium repugnatoriōs repugnatoriās repugnatoriă
Génitif repugnatoriī repugnatoriae repugnatoriī repugnatoriōrŭm repugnatoriārŭm repugnatoriōrŭm
Datif repugnatoriō repugnatoriae repugnatoriō repugnatoriīs repugnatoriīs repugnatoriīs
Ablatif repugnatoriō repugnatoriā repugnatoriō repugnatoriīs repugnatoriīs repugnatoriīs

repugnatorius \Prononciation ?\

  1. (Militaire) Qui sert à défendre.
    • Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)

Références