retkikunta

Étymologie

Composé de retki voyage, expédition ») et de kunta communauté »).

Nom commun

Déclinaison
Cas Singulier Pluriel
Nominatif retkikunta retkikunnat
Génitif retkikunnan retkikuntien
retkikuntain (rare)
Partitif retkikuntaa retkikuntia
Accusatif retkikunta[1]
retkikunnan[2]
retkikunnat
Inessif retkikunnassa retkikunnissa
Élatif retkikunnasta retkikunnista
Illatif retkikuntaan retkikuntiin
Adessif retkikunnalla retkikunnilla
Ablatif retkikunnalta retkikunnilta
Allatif retkikunnalle retkikunnille
Essif retkikuntana retkikuntina
Translatif retkikunnaksi retkikunniksi
Abessif retkikunnatta retkikunnitta
Instructif retkikunnin
Comitatif retkikuntine-[3]
Notes [1] [2] [3]

[1]

  • Comme complément d’un infinitif dans une
    phrase positive dont le sujet est la troisième personne
    du singulier sans aucun pronom.
  • Comme complément d’un infinitif dans une
    phrase positive passive.
  • Dans toutes les phrases passives à n’importe
    quel mode.
  • Dans une phrase impérative positive dont le
    sujet est la deuxième personne du singulier, ou la
    première ou deuxième personne du pluriel.

[2]

  • Dans les phrases actives positives aux modes
    indicatif, conditionnel ou potentiel.
  • Dans une phrase impérative positive dont le
    sujet est la troisième personne du singulier ou du
    pluriel.

[3]

  • Un suffixe possessif s’ajoute dans le cas des
    noms communs.
Avec suffixes
possessifs
Singulier Pluriel
1re personne retkikuntani retkikuntamme
2e personne retkikuntasi retkikuntanne
3e personne retkikuntansa

retkikunta \ˈretkiˌkuntɑ\

  1. Expédition (les membres participants).
    • Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)

Forme de nom commun

retkikunta \ˈretkiˌkuntɑ\

  1. Accusatif II singulier de retkikunta.