reumasairaus

Étymologie

Composé de reuma rhumatisme ») et de sairaus maladie »).

Nom commun

Déclinaison
Cas Singulier Pluriel
Nominatif reumasairaus reumasairaudet
Génitif reumasairauden reumasairauksien
Partitif reumasairautta reumasairauksia
Accusatif reumasairaus[1]
reumasairauden[2]
reumasairaudet
Inessif reumasairaudessa reumasairauksissa
Illatif reumasairauteen reumasairauksiin
Élatif reumasairaudesta reumasairauksista
Adessif reumasairaudella reumasairauksilla
Allatif reumasairaudelle reumasairauksille
Ablatif reumasairaudelta reumasairauksilta
Essif reumasairautena reumasairauksina
Translatif reumasairaudeksi reumasairauksiksi
Abessif reumasairaudetta reumasairauksitta
Instructif reumasairauksin
Comitatif reumasairauksine-[3]
Notes [1] [2] [3]

[1]

  • Comme complément d’un infinitif dans une
    phrase positive dont le sujet est la 3e personne
    du singulier sans aucun pronom.
  • Comme complément d’un infinitif dans une
    phrase positive passive.
  • Dans toutes les phrases passives à n’importe
    quel mode.
  • Dans une phrase impérative positive dont le
    sujet est la 2e personne du singulier, ou la
    1e ou 2e personne du pluriel.

[2]

  • Dans les phrases actives positives aux modes
    indicatif, conditionnel ou potentiel.
  • Dans une phrase impérative positive dont le
    sujet est la 3e personne du singulier ou du
    pluriel.

[3]

  • Un suffixe possessif s’ajoute dans le cas des
    noms communs.
Avec suffixes
possessifs
Singulier Pluriel
1re personne reumasairauteni reumasairautemme
2e personne reumasairautesi reumasairautenne
3e personne reumasairautensa

reumasairaus \ˈreumɑˌsɑirɑus\

  1. (Nosologie) Rhumatisme.
    • Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)

Forme de nom commun

reumasairaus \ˈreumɑˌsɑirɑus\

  1. Accusatif II singulier de reumasairaus.