rikollisuus
Étymologie
- Dérivé de rikollinen (« criminel »), avec le suffixe -uus.
Nom commun
Déclinaison
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | rikollisuus | rikollisuudet |
| Génitif | rikollisuuden | rikollisuuksien |
| Partitif | rikollisuutta | rikollisuuksia |
| Accusatif | rikollisuus [1] rikollisuuden [2] |
rikollisuudet |
| Inessif | rikollisuudessa | rikollisuuksissa |
| Illatif | rikollisuuteen | rikollisuuksiin |
| Élatif | rikollisuudesta | rikollisuuksista |
| Adessif | rikollisuudella | rikollisuuksilla |
| Allatif | rikollisuudelle | rikollisuuksille |
| Ablatif | rikollisuudelta | rikollisuuksilta |
| Essif | rikollisuutena | rikollisuuksina |
| Translatif | rikollisuudeksi | rikollisuuksiksi |
| Abessif | rikollisuudetta | rikollisuuksitta |
| Instructif | — | rikollisuuksin |
| Comitatif | — | rikollisuuksine- [3] |
|
Notes [1] [2] [3]
| ||
| Avec suffixes possessifs |
Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| 1re personne | rikollisuuteni | rikollisuutemme |
| 2e personne | rikollisuutesi | rikollisuutenne |
| 3e personne | rikollisuutensa | |
rikollisuus \ˈrikolːisuːs\
- (Droit) Criminalité.
- Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)
Forme de nom commun
rikollisuus \ˈrikolːisuːs\
- Accusatif II singulier de rikollisuus.