riuttatiira

Étymologie

Composé de riutta récif ») et de tiira sterne »).

Nom commun

Déclinaison
Cas Singulier Pluriel
Nominatif riuttatiira riuttatiirat
Génitif riuttatiiran riuttatiirojen
riuttatiirain (rare)
Partitif riuttatiiraa riuttatiiroja
Accusatif riuttatiira[1]
riuttatiiran[2]
riuttatiirat
Inessif riuttatiirassa riuttatiiroissa
Élatif riuttatiirasta riuttatiiroista
Illatif riuttatiiraan riuttatiiroihin
Adessif riuttatiiralla riuttatiiroilla
Ablatif riuttatiiralta riuttatiiroilta
Allatif riuttatiiralle riuttatiiroille
Essif riuttatiirana riuttatiiroina
Translatif riuttatiiraksi riuttatiiroiksi
Abessif riuttatiiratta riuttatiiroitta
Instructif riuttatiiroin
Comitatif riuttatiiroine-[3]
Notes [1] [2] [3]

[1]

  • Comme complément d’un infinitif dans une
    phrase positive dont le sujet est la troisième personne
    du singulier sans aucun pronom.
  • Comme complément d’un infinitif dans une
    phrase positive passive.
  • Dans toutes les phrases passives à n’importe
    quel mode.
  • Dans une phrase impérative positive dont le
    sujet est la deuxième personne du singulier, ou la
    première ou deuxième personne du pluriel.

[2]

  • Dans les phrases actives positives aux modes
    indicatif, conditionnel ou potentiel.
  • Dans une phrase impérative positive dont le
    sujet est la troisième personne du singulier ou du
    pluriel.

[3]

  • Un suffixe possessif s’ajoute dans le cas des
    noms communs.
Avec suffixes
possessifs
Singulier Pluriel
1re personne riuttatiirani riuttatiiramme
2e personne riuttatiirasi riuttatiiranne
3e personne riuttatiiransa

riuttatiira \ˈriutːɑˌtiːrɑ\

  1. (Ornithologie) Sterne caugek, oiseau de nom scientifique Thalasseus sandvicensis.
    • Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)

Dérivés

Forme de nom commun

riuttatiira \ˈriutːɑˌtiːrɑ\

  1. Accusatif II singulier de riuttatiira.