rontagí
Étymologie
Verbe
| Personne | Présent | Passé | Futur |
|---|---|---|---|
| 1re du sing. | rontagí | rontagiyí | rontagití |
| 2e du sing. | rontagil | rontagiyil | rontagitil |
| 3e du sing. | rontagir | rontagiyir | rontagitir |
| 1re du plur. | rontagit | rontagiyit | rontagitit |
| 2e du plur. | rontagic | rontagiyic | rontagitic |
| 3e du plur. | rontagid | rontagiyid | rontagitid |
| 4e du plur. | rontagiv | rontagiyiv | rontagitiv |
| voir Conjugaison en kotava | |||
rontagí \rɔntaˈgi\ ou \rontaˈgi\ transitif
- Dresser (la tête).
Prononciation
- France : écouter « rontagí [rontaˈgi] »
Références
- « rontagí », dans Kotapedia