rozmarýn

Voir aussi : rozmaryn

Étymologie

Du latin rosmarinus.

Nom commun

Cas Singulier Pluriel
Nominatif rozmarýn rozmarýny
Génitif rozmarýnu rozmarýnů
Datif rozmarýnu rozmarýnům
Accusatif rozmarýn rozmarýny
Vocatif rozmarýne rozmarýny
Locatif rozmarýnu rozmarýnech
Instrumental rozmarýnem rozmarýny

rozmarýn \rozmariːn\ masculin inanimé

  1. (Botanique) Romarin.

Voir aussi

  • rozmarýn sur l’encyclopédie Wikipédia (en tchèque) 

Références