ruokakulttuuri

Étymologie

Composé de ruoka cuisine ») et de kulttuuri culture »).

Nom commun

Déclinaison
Cas Singulier Pluriel
Nominatif ruokakulttuuri ruokakulttuurit
Génitif ruokakulttuurin ruokakulttuurien
ruokakulttuureiden
ruokakulttuureitten
Partitif ruokakulttuuria ruokakulttuureita
ruokakulttuureja
Accusatif ruokakulttuuri[1]
ruokakulttuurin[2]
ruokakulttuurit
Inessif ruokakulttuurissa ruokakulttuureissa
Illatif ruokakulttuuriin ruokakulttuureihin
Élatif ruokakulttuurista ruokakulttuureista
Adessif ruokakulttuurilla ruokakulttuureilla
Allatif ruokakulttuurille ruokakulttuureille
Ablatif ruokakulttuurilta ruokakulttuureilta
Essif ruokakulttuurina ruokakulttuureina
Translatif ruokakulttuuriksi ruokakulttuureiksi
Abessif ruokakulttuuritta ruokakulttuureitta
Instructif ruokakulttuurein
Comitatif ruokakulttuureine-[3]
Notes [1] [2] [3]

[1]

  • Comme complément d’un infinitif dans une
    phrase positive dont le sujet est la 3e personne
    du singulier sans aucun pronom.
  • Comme complément d’un infinitif dans une
    phrase positive passive.
  • Dans toutes les phrases passives à n’importe
    quel mode.
  • Dans une phrase impérative positive dont le
    sujet est la 2e personne du singulier, ou la
    1e ou 2e personne du pluriel.

[2]

  • Dans les phrases actives positives aux modes
    indicatif, conditionnel ou potentiel.
  • Dans une phrase impérative positive dont le
    sujet est la 3e personne du singulier ou du
    pluriel.

[3]

  • Un suffixe possessif s’ajoute dans le cas des
    noms communs.
Avec suffixes
possessifs
Singulier Pluriel
1re personne ruokakulttuurini ruokakulttuurimme
2e personne ruokakulttuurisi ruokakulttuurinne
3e personne ruokakulttuurinsa

ruokakulttuuri \ˈruokɑˌkultːuːri\

  1. Art culinaire.
    • Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)

Forme de nom commun

ruokakulttuuri \ˈruokɑˌkultːuːri\

  1. Accusatif II singulier de ruokakulttuuri.