ryhmäkunta

Étymologie

Composé de ryhmä groupe ») et de kunta communauté »).

Nom commun

Déclinaison
Cas Singulier Pluriel
Nominatif ryhmäkunta ryhmäkunnat
Génitif ryhmäkunnan ryhmäkuntien
ryhmäkuntain (rare)
Partitif ryhmäkuntaa ryhmäkuntia
Accusatif ryhmäkunta[1]
ryhmäkunnan[2]
ryhmäkunnat
Inessif ryhmäkunnassa ryhmäkunnissa
Élatif ryhmäkunnasta ryhmäkunnista
Illatif ryhmäkuntaan ryhmäkuntiin
Adessif ryhmäkunnalla ryhmäkunnilla
Ablatif ryhmäkunnalta ryhmäkunnilta
Allatif ryhmäkunnalle ryhmäkunnille
Essif ryhmäkuntana ryhmäkuntina
Translatif ryhmäkunnaksi ryhmäkunniksi
Abessif ryhmäkunnatta ryhmäkunnitta
Instructif ryhmäkunnin
Comitatif ryhmäkuntine-[3]
Notes [1] [2] [3]

[1]

  • Comme complément d’un infinitif dans une
    phrase positive dont le sujet est la troisième personne
    du singulier sans aucun pronom.
  • Comme complément d’un infinitif dans une
    phrase positive passive.
  • Dans toutes les phrases passives à n’importe
    quel mode.
  • Dans une phrase impérative positive dont le
    sujet est la deuxième personne du singulier, ou la
    première ou deuxième personne du pluriel.

[2]

  • Dans les phrases actives positives aux modes
    indicatif, conditionnel ou potentiel.
  • Dans une phrase impérative positive dont le
    sujet est la troisième personne du singulier ou du
    pluriel.

[3]

  • Un suffixe possessif s’ajoute dans le cas des
    noms communs.
Avec suffixes
possessifs
Singulier Pluriel
1re personne ryhmäkuntani ryhmäkuntamme
2e personne ryhmäkuntasi ryhmäkuntanne
3e personne ryhmäkuntansa

ryhmäkunta \ˈryhmæˌkuntɑ\

  1. Clique.
    • Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)

Forme de nom commun

ryhmäkunta \ˈryhmæˌkuntɑ\

  1. Accusatif II singulier de ryhmäkunta.