sūnus

Voir aussi : sunus

Étymologie

De l’indo-européen commun *suHnús (en). Apparenté à l’anglais son.

Nom commun

Cas Singulier Pluriel
Nominatif sūnus sūnūs
Génitif sūnaus sūnų
Datif sūnui sūnums
Accusatif sūnų sūnus
Instrumental sūnumi sūnumis
Locatif sūnuje sūnuose
Vocatif sūnau sūnūs

sūnus [suːˈnʊs] masculin

  1. Fils.