s’auto-colmater

Voir aussi : s’autocolmater

Français

Étymologie

Voir auto-colmater.

Verbe

s’auto-colmater \s‿o.to.kɔl.ma.te\ pronominal 1er groupe (voir la conjugaison)

  1. Forme pronominale de auto-colmater.

Dérivés

Traductions

Prononciation