sartura

Latin

Étymologie

Dérivé de sartus, avec le suffixe -ura.

Nom commun

Cas Singulier Pluriel
Nominatif sartură sarturae
Vocatif sartură sarturae
Accusatif sarturăm sarturās
Génitif sarturae sarturārŭm
Datif sarturae sarturīs
Ablatif sarturā sarturīs

sartūra \Prononciation ?\ féminin

  1. Raccommodage, réparation.
    • Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)

Références