satakunta
Étymologie
Nom commun
Déclinaison
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | satakunta | satakunnat |
| Génitif | satakunnan | satakuntien satakuntain (rare) |
| Partitif | satakuntaa | satakuntia |
| Accusatif | satakunta [1] satakunnan [2] |
satakunnat |
| Inessif | satakunnassa | satakunnissa |
| Élatif | satakunnasta | satakunnista |
| Illatif | satakuntaan | satakuntiin |
| Adessif | satakunnalla | satakunnilla |
| Ablatif | satakunnalta | satakunnilta |
| Allatif | satakunnalle | satakunnille |
| Essif | satakuntana | satakuntina |
| Translatif | satakunnaksi | satakunniksi |
| Abessif | satakunnatta | satakunnitta |
| Instructif | — | satakunnin |
| Comitatif | — | satakuntine- [3] |
|
Notes [1] [2] [3]
| ||
| Avec suffixes possessifs |
Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| 1re personne | satakuntani | satakuntamme |
| 2e personne | satakuntasi | satakuntanne |
| 3e personne | satakuntansa | |
satakunta \ˈsɑtɑˌkuntɑ\
Forme de nom commun
satakunta \ˈsɑtɑˌkuntɑ\
- Accusatif II singulier de satakunta.