scaenarius
Latin
Étymologie
Adjectif
| Cas | Singulier | Pluriel | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Masculin | Féminin | Neutre | Masculin | Féminin | Neutre | |
| Nominatif | scaenarius | scaenariă | scaenarium | scaenariī | scaenariae | scaenariă |
| Vocatif | scaenarie | scaenariă | scaenarium | scaenariī | scaenariae | scaenariă |
| Accusatif | scaenarium | scaenariăm | scaenarium | scaenariōs | scaenariās | scaenariă |
| Génitif | scaenariī | scaenariae | scaenariī | scaenariōrŭm | scaenariārŭm | scaenariōrŭm |
| Datif | scaenariō | scaenariae | scaenariō | scaenariīs | scaenariīs | scaenariīs |
| Ablatif | scaenariō | scaenariā | scaenariō | scaenariīs | scaenariīs | scaenariīs |
scaenarius \Prononciation ?\
Variantes
Synonymes
Dérivés dans d’autres langues
Références
- « scaenarius », dans Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 → consulter cet ouvrage
- « scaenarius », dans Charlton T. Lewis et Charles Short, A Latin Dictionary, Clarendon Press, Oxford, 1879 → consulter cet ouvrage